Fluistering, geheim of mysterie?
Oftewel RUNA in het oudgermaans.
RUNE stamt hoogstwaarschijnlijk
onder andere af van dit oude woord.
De Goten, Saksen, Angelsaksen en de Vikingen gebruikten runen. Hoe runen zijn ontstaan of waar ze vandaan komen, is nog een beetje duister. Het zou, volgens wetenschappers, een bewerking kunnen zijn van het Oudgriekse alfabet. Misschien ook wel verwant aan het Oudetruskisch schrift. Er zijn ook geleerden die menen dat runentekens nog veel ouder zijn en gebaseerd zijn op het prehistorische schrift uit de Bronstijd in Scandinavië: het Hallristningarschrift. Feit is dat heel veel materiaal met tekens in het noorden (zoals Denemarken) is gevonden, dus dat het runenalfabet hier vandaan zou komen, klinkt aannemelijk. Oud zijn ze in ieder geval wel, 2.000 jaar geleden maakten ze al deel uit van de Oudnoorse mysterietraditie. Oude Germanen, zoals de Vikingen, legden enorme afstanden af en verspreidden de runentekens over een groot gebied.
Het runenschrift heeft voornamelijk een magische betekenis. Ontwikkeld naar oerkrachten uit de natuur. Dusdanig van vorm zodat ze makkelijk te verwerken zijn in bijv. steen, bot en hout. In de Oudnoorse mythologie zijn ze erg belangrijk. Runetekens werden als bescherming op boten en wagens aangebracht. Gedenkstenen werden voorzien van runen.
Hieronder een voorbeeld van het Runenalfabet:
[Bron: 'Runen' van Catherine J. Duane & Orla Duane en het boekje 'Runentekens' van Francis Melville]
